Ik ben gisteren weer gestart met mijn cursus Adobe bij GGZ-Delfland. Nu een combinatie van Indesign en Illustrator, met het focus op Indesign. Mijn lesmethode is exploratief met directe ondersteuning van dat proces, dus dat betekent dat vier of vijf cursisten bij mij de mogelijkheid hebben op eigen tempo en met eigen interesse op avontuur gaan met grafisch presentatieontwerp.

Dat is voor mij ook de fijnste methode, want het geeft mij de gelegenheid om juist dat proces bij anderen te volgen, dingen tegen te komen die ik ook even niet weet en dan alles af te stemmen. Daar komt dan bij dat ik dus probeer de denkwijze van de individuele cursist mee te nemen met de mijne en andersom. Ik heb namelijk een heilig geloof in de leermethode waarbij twee dingen gelden. Men moet het leuk vinden om te doen en men moet harmoniseren met de kennis die wordt aangeboden.

Dit betekent ook dat er periodes zijn, waarin mensen mogen ploeteren in een moment van ‘hoe zat dat ook alweer?’, met een klein gevaar dat ze daar in verstrikt raken. Maar ik druk ze met enige regelmaat op het hart dat ze mij duizend keer hetzelfde mogen vragen, als dat nodig is om iets te begrijpen. Het is hun eigen avontuur. Het leuke is dat ze dan ook bij elkaar kijken en dingen zien en soms dingen afluisteren en meenemen in hun eigen proces. Maar ook daarbij is het natuurlijk een valkuil als iemand zijn of haar eigen voortgang gaat vergelijken met de ander en denkt te weinig te presteren. Kortom, een heel intensieve methode.

Aldus begin ik met een half uurtje of meer een elementaire opbouw van enkele technieken, waarbij ik improviserend en dus ook exploratief uitleg. Dat is gezamenlijk en op één scherm. Daarbij vertel ik ook tegelijk mijn gedachtenproces, inclusief als iets niet wil zoals ik dacht. Dit komt met regelmaat voor, omdat er ondertussen heel veel versies zijn en we werken met de vrije CS2 versie. Daarnaast krijg ik dan ook vragen die ik bij voorkeur ter plekke uitleg. Ook als dat bijvoorbeeld qua niveau in de cursus pas veel later zou komen. Dat zeg ik er natuurlijk wel bij, want dat is onderdeel van dat afstemmingsproces.

Aan het eind van zo’n twee uur durende cursus hoop ik dan dat iedereen met een prettig gevoel afscheid neemt en dus vooral plezier heeft gehad. De intensiviteit van dat afstemmen tijdens de cursus is vooral daar op gericht. Voor mijzelf is het achteraf een proces waarbij je me na die twee uur ongeveer kunt opvegen. Aldus heb ik vandaag een gat in de dag geslapen. Ik ben net een uurtje wakker en dat in het weekend met een uurtje minder. Maar wel heel tevreden met het resultaat. Indesign is tenslotte het werkpaard van het pakket en voor velen een vrij droge stof, als ze al wat kennis hebben van de meer toverachtige kwaliteiten van Illustrator en Photoshop. Pas aan het eind komen er serieuzere opdrachten, waarbij op het laatst een pdf gemaakt wordt zoals een drukkerij die zou verwachten.